Wierzba purpurowa NANA (Salix purpurea 'Nana’)

Wierzba purpurowa NANA (Salix purpurea 'Nana’)

Wierzba purpurowa - (Salix purpurea)  nazywane często w. czerwona, w. szpagatówka, wiklina. Jest to gatunek krzewu  należący do rodziny wierzbowatych.

Wierzba purpurowa – (Salix purpurea)  nazywane często w. czerwona, w. szpagatówka, wiklina. Jest to gatunek krzewu  należący do rodziny wierzbowatych.

Biologia i ekologia

Występuje w Azji (w Mongolii), Afryce Północnej (Algeria, Maroko, Tunezja) i w całej niemal Europie. Pospolity na całym niżu Polski. Często uprawiany. Rośnie głównie w dolinach rzek, potoków, nad stawami, na mokrych łąkach. Wymaga podłoża o dużej wilgotności – jest hygrofitem. Rośnie na glebach ubogich, piaszczystych i żwirowych.  Kwitnie przed rozwojem liści, od marca do połowy czerwca. Kwiaty wytwarzają nektar i zapylane są przez owady. Nasiona rozsiewane przez wiatr.
Pokrój
Krzew o kulistej koronie, osiągający wysokość do 3 m.

Łodyga

Pędy wyprostowane, cienkie, błyszczące i bardzo elastyczne. Wyrastają gęsto i zabarwione są na purpurowoczerwono, tylko starsze gałęzie są szarozielone (są podobne do pędów wierzby wawrzynkowej). Jej pędy są gorzkie, ponieważ zawierają kwas salicylowy. Wskutek tego nie są zjadane przez zwierzęta.

Liście

Odwrotnie lancetowate, matowe, na górnej stronie ciemnozielone, na spodniej o sinozielonym kolorze. Są podobne do liści wierzby kruchej. Mają długość do 12 cm i ustawione są na pędzie najczęściej skrętolegle, ale występują też liście ustawione naprzeciwlegle, co wśród wierzb jest cechą charakterystyczną wyłącznie dla tego gatunku. Powyżej połowy są piłkowane. Młode listki są owłosione, lecz szybko stają się nagie.

Kwiaty

Jest rośliną dwupienną. Żeńskie i męskie kotki o długości 2 cm, są siedzące. Kotki męskie są krótsze. Nitki ich pręcików o czerwonych lub czarnych pylnikach są zrośnięte. Słupki w kwiatostanach żeńskich są siedzące, owłosione o krótkich i grubych znamionach.

Owoc

Torebka z licznymi i drobnymi nasionami.

Znaczenie użytkowe
Roślina uprawna. Jest jedną z głównych roślin wykorzystywanych w wikliniarstwie. Jest też często uprawiana w tym celu. Używana jest jako faszyna do obsadzania wałów przeciwpowodziowych i brzegów rzeki w celu zabezpieczenia ich przed wymywaniem przez wodę. Jest jednym z głównych gatunków wierzb uprawianych jako tzw. rośliny energetyczne
Roślina lecznicza: Surowiec zielarski: kora (Cortex Salicis) zawiera flawonoidykwasy organiczne oraz glikozydy. Najważniejszym z nich jest glikozyd fenolowy – salicyna. Korę zbiera się z 2 – 3-letnich gałęzi wczesną wiosną, gdy ruszają soki i łatwo jest ją oddzielić od drewna. Korę suszyć można zarówno w ciemnych, jak i jasnych pomieszczeniach. Do celów leczniczych wykorzystywana może być również kora wierzby kruchejwierzby białejwierzby pięciopręcikowej i wierzby wiciowej.
Działanie : Salicyna ma silne działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i ściągające. Wykorzystywana jest przy takich dolegliwościach i chorobach, jak: ból głowyprzeziębienie przebiegające z gorączką, różne choroby reumatycznemiażdżyca. Obecnie już nie pozyskuje się do celów leczniczych kory wierzby, gdyż jest zastępowana syntetycznie produkowanym kwasem acetylosalicylowym (nazwa handlowa „Aspiryna„, „Polopiryna„). Napary z kory wierzby nie wywierają jednak tak szkodliwego działania na żołądek, jak aspiryna, a działają równie skutecznie. W medycynie ludowej wykorzystywano korę wierzby również do leczenia nerwobólów i jako środka ułatwiającego zasypianie i uspokajającego.
Roślina ozdobna: ze względu na swoje kolorowe pędy, piękne kwiatostany i gęsty pokrój jest uprawiana w różnych odmianach jako roślina ozdobna.

Znaczenie biblijne

Wierzba, dla mnie synonim polskości (mazurki chopinowskie) i diabła Boruty, jest drzewem starożytnych Żydów i występuje w Biblii! Żydzi używali witek wierzbowych w pierwszy dzień Święta Szałasów, zwany inaczej Dniem Wierzby, witki wierzby były oznaką radości i wesołości. Prorok Izajasz przyrównał potomków Jakuba właśnie do tego drzewa: „I będą róść między ziołami jak wierzby przy wodach cieknących”. O wierzbach też jest mowa w Psalmach, przypominały niewolę babilońską: „Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy i płakali na wspomnienie Syjonu. Na wierzbach w tamtej krainie zawiesiliśmy lutnie nasze”. No i jeszcze na koniec liście wierzbowe oznaczały u starożytnych Izraelitów wargi wyznawców chwalących Pana.

W ogrodzie posadzona jest:

Wierzba purpurowa NANA